Bakit si Juan mas malaki ang sahod e parehas lang kami ng trabaho... E mas magaling naman ako sa kanya..

Bakit si Pedro me Black Berry at ang sa akin ay Nokia 1100 lang..

Bakit si Maria nasa amerika.. bakit ako di makapag abroad...

Isa ka rin ba kaibigan sa mga taong ganito? Maraming tanong na bumabalot sa isipan..

Nakakalungkot isipin subalit ito yata ay nakatatak na sa ating pagka tao.. inggit.. at panibugho...

Karamihan sa atin.. ito ang gawain.. lalo na kapag nakikita mong umaangat ang isang taong sa tingin mo ay higit ka sa kahit anong bagay..

Bakit kaya hindi natin umpisahang tingnan kung anong meron tayo.. at maging masaya at panatag ang ating kaisipan..

At ituon ang isip sa kung papaano mo haharapin ang buhay...

Ang buhay ay hindi kumpetisyon.. Hindi ito palakihan ng bahay.. Pagandahan ng kotse.. paramihan ng pera... at kung ano ano pa...

Hindi mo kailangang mabuhay ayon sa takbo ng buhay ng iba...

Life is a journey ika nga ng isang kanta..

bakit hindi mo na lang i enjoy ang bawat araw ng iyong buhay...

Magmasid ka kaibigan.. Tingnan mo ang iyong paligid...

Napakapalad mo.. at nandyan ka sa iyong kinatatayuan...

Naalala ko tuloy ang kanta ng asin..

Gising na kaibigan ko
Ganda ng buhay ay nasa sa 'yo
Ang oras daw ay ginto
Kinakalawang lang 'pag ginamit mo

Kaysarap ng buhay.....

tama ka dyan sir..

contentment while striving for the best..

kumplikado..

but anyway.. thats life after all..

sabi nga nila.... you will never be happy in life kung masyado kang inggitero or inggitera. kahit pasirko sirko ka at patipatihaya kung walang dulo at hangganan ang iyong kasiyahan, you still deprive yourself of happiness.

subalit kung marunong ka sumaya sa kahit mumunting magagandang bagay na nagagawa mo sa buhay mo araw araw, palagay ko siya na yung tinatawag na COUNT YOUR BLESSINGS.

eksaktong eksakto sir rosal..
short yet so meaningful comments..
kudos to you sir rosal..